Bahar..

[pinhân]

Toprağın dirilişinin müjdecisi, insan için ölümden sonra dirilişe verilmiş ilahi bir misal. Yağmurlu gelen, yağmurla gelen rahmet rahmet toprağın dirilişine şehadet eden bahar… ağaçlara renk, yüzlere tebessüm, toprağa yeşil bir heyecan. Hiçbir mevsim sevilmedi bahar kadar, hiçbir güzellik baharın gelişiyle yeryüzüne indirilen ilahi ikram kadar gözleri doyurmadı. Kış korkuttu, yaz bunalttı yazarları/şairleri, bahar hep yüzlere tebessüm olup dillerde en tatlı nağmelere dönüştü.

Asırlar önce yine bu bahar gibi bir bahar gördü insanlık, yeryüzünü yüksek binaların, asfalt yolların, kaldırım taşlarının kaplamadığı zamanlardı. Toprakla yağmur buluştuğunda etrafa rayihalar saçılır, çiçekler tohumlarını yarıp filizlerini toprağın altından çıkarmakta zorlanmazdı, velevki toprak topraktı. Beton blokların, ziftlenmiş asfaltların altına hapsolmamıştı toprak ve tohum.

Bahar müjdeciydi, bahar müjdeciyi müjdeledi. Toprağın damarlarından akan hayat sıvısını yeryüzüne taşırken, dirilişi, gözlerin semada, yerde ve anaların kucaklarında aradığı müjdeciyi müjdeledi. Bahar geldi Rasul geldi. Bahar toprağı diriltti Rabbin izzetiyle, Rasul insanların yüreklerini Rab’dan gelen ilahi vahiy ile… her bahar yüreklerin dirilişini toprağın dirilişine katık edip topraktan yaratılan insanlığın yüreğinde, Rasul baharının gelişiyle çiçekler açışını hatırlıyormuyuz? Hatırlıyormuyuz bir bahar çölleşmiş yüreklere, kısırlaşmış dimağlara vahiy yağmuruyla sağanak sağanak yağan bir Rasul gönderdiğini Rabbimizin? Neden Rasul baharda gönderildi yeryüzüne hiç düşünüyormuyuz?

“la” diyerek yüreklerden süpürdüğü çürüyüp kokuşmuş yaprakların yerine “ilahe illallah” sözüyle, yerine ektiği iman fidanlarının nasılda boy verip yeşerdiğini ve asırlar sonra hala o fidanın dallarının meyve verdiğini görebilmek için o fidandan meyve yemek gerek.

İnkar kışındaki insanların isyan tufanına karşı, iman baharına erenlerin vahiy meltemiyle hemhal oluşları mahrumiyetin ve muvaffakiyetin iki misali. Yağmura “yağ” emri ile Rasule “kalk ve inzar et” hitabı arasında nitelik açısından fark olsada nicelik olarak fark yok bana kalırsa. “Kar gibi üşütme Rasulüm, fırtına gibi ürkütme öyle bir yağ ki kullarıma, nisan yağmurları gibi ılık, sükûnet ve sekinet verici ol. Akleden kalplerin buzlarını erit, yüreklere iman tohumu saç, o tohumları vahiyle destekle ki yarılıp filizini versin.” Diyor sanki Rabbimiz Rasulünü baharda göndermekle.

Unutmayın bahar sadece yeryüzüne diriliş muştulayan bir mevsim değildir, insanlığın gaflet uykusundan dirilişine vesile olan Nebi’nin veladetidir. Baharınız daim olsun… ve noktayı “Sürgün” şiiriyle Sezai Karakoç koysun…

Güneşi bahardan koparıp
Aşkın bu en onulmazından koparıp
Bir toz bulutu gibi
Savuran yüreğime
Ah uzatma dünya sürgünümü benim
………………………………….
Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için
Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini
Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini
Ey gönüllerin en yumuşağı en derini
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
……………………………………….

Yıllar geçti sapan olumsuz iz bıraktı toprakta
Yıldızlara uzanıp hep seni sordum gece yarılarında
Çatı katlarında bodrum katlarında
Gölgendi gecemi aydınlatan eşsiz lamba
Hep Kanlıca'da Emirgan'da
Kandilli'nin kurşuni şafaklarında
Seninle söyleşip durdum bir ömrün baharında yazında
Şimdi onun birdenbire gelen sonbaharında

Ebrar Pınar KARA

[Fasıl]

Güller açıyor,her yanda bülbül nağmesi var,
Dünkü renkleriyle geliyor bu gelen bahar...
MFG
baharın habercisine selam olsun...
ALLAH razı olsun.

[Facebook Video]

ellerine sağlık kıymık abi