Kızım, neden böyle giyiniyor?

[EXPERCİ]

‘Odasından dışarı çıkmıyor. Çok içine kapanık korkuyoruz’ diyerek bana gelmişlerdi. 14-15 yaşlarında sevimli sempatik bir kızdı. Saçları simsiyahtı. Ama pek doğal olduğu söylenemez. Arka bölümü spreyle kabartılmış. Saçlarının uçları zikzaklar şeklinde kesiliydi. Minik bir kurdele vardı başında.
Simsiyah çerçeveli gözlerinden birini görebiliyordum. Diğer gözünü saçları tamamen örttüğü için fark etmek imkansızdı. Siyah dar kot pantolonu ve converse ayakkabılarını, kolundaki mor renkli dama şekilli bileklikle siyah ojeleri tamamlıyordu. Jack resimli tişörtüyse öyle dardı ki; bir an ‘bunun içinde nefes alabiliyor mu acaba?’ diye düşünmeden edemedim doğrusu
‘Olmazsa olmaz’ları…
‘Alex Evansı dinlermisin?’ sorusuyla başladım söze. Neyse ki, biraz sohbetten sonra frekanslar tutmuştu. Bir ara ‘Ne kadar hoş saçların’ deyince güldü Pelin. ‘Eee kolay değil tabii’ diye gülümseyerek üstünde kuru kafa resmi olan çantasını açıp boşalttı. Çantadan siyah göz kalemi, saç düzleştirici, sprey ve ince saç fırçası çıktı. Bunlar benin olmaza olmazlarım diye ilave etti.
Laf aramızda ben de sınava hazırlandığı için hesap makinası, kalem, silgi filan çıkacağını düşünmüştüm. Yanılmışım. (Cahillik ! ) Meğer saçlar o hale gelene kadar epeyce bir işlemden geçmesi gerekiyormuş. Kendi saçları dalgalıymış da!
‘Emo’ydu…
Emo olduğunu anlamam çok zor olmamıştı. Bu ara emo nedir, bildiğim kadarıyla açıklayayım. Emotional kelimesinin kısaltılmışı. Bir grubun adı. Biraz punk biraz metal akımının karışımı. Türkiye’de kendi internet sitelerinde 15 binden fazla üyeleri var. Birçoğu hassas, depresif, duygusal çok fazla güveni olmayan melankolik kimseler.
İçi boş yıldızlar emoları simgeler. Neden içi boş dersiniz? Yıldızlar hayatı simgeler, hayatta boştur (Dolduramazsanız gerçekten boştur!)
Hatırlar mısınız, geçtiğimiz yaz 13 ve 14 yaşındaki iki kız kayıplara karışmıştı. Arama çalışmaları sonucu bir hafta sonra İzmir’de bulunmuşlardı. Bulunduklarında açıklamaları ilginçti ‘ Biz emoyuz, monotonluktan sıkılmıştık, kaçtık sadece o kadar ’
Bugün 10 dakika Tv izledim. Allah Allah, 13-14 yaşında kaçan kızlar, kovalayan kadın programları, ağlayan babalar, dövünen anneler… Bir kız sımsıcak! Yuvasında neden sıkılır, neden evi bırakıp kaçar sahi?
‘Kızım neden böyle?’
Pelin babasıyla gelmişti. Baba kızını çok seviyordu. Kızıyla arası da fena sayılmazdı. Bu anlaşılıyordu Yalnız kızının dağınıklığından, içe kapanıklığından, disiplinli çalışamamasından, dikkatsizliğinden, kıyafetlerinin tuhaflığından, punkçılığından, saatlerce internet başında oturmasından rahatsızdı. Babanın ‘Pelin, her şeyi şekil olarak algılıyor’ cümlesi düşündürücüydü. İçin için ‘Kızım neden böyle oldu?’ diye üzülüyordu baba
Büyüteçle arayalım cevabı
Ekonomik kriz sonrası baba maddi sıkıntılarını çözmek çocuklarına daha rahat bir hayat sunmak amacıyla faklı bir şehre çalışmaya gider. O evre annede bir konfeksiyon işine girer. Pelin ilkokula yeni başlamıştır. Anneyle çok sorunlar yaşanır bilhassa bu dönemde. Sürekli babasını özlediğini, yanına gitmek istediğini söyler.
Anne, baba gidince iki kızının sorumluluğunu tek başına üstlenir. “Annesiyle çocukluğumdan beri hep tartıştıklarını söyler. Zihnine annesinin şu cümlesi kazınmış “Ben nasıl yaşadıysam sen de öyle yaşa. Yaşa ki anla. Örnek al ablanı, kalk ders çalış” Abla gerçekten başarılı bir öğrenim hayatı neticesinde büyük bir şehirde işe giren dışa dönük biri.
Annenin çok titiz ve mükemmeliyetçi bir yapısı var. Pelinden her şeyin en iyisini yapmasını bekliyor. Pelin ablasıyla pek geçinemiyor. Daha çok kavga ediyor. Okuldaysa tam tersi, suskun ve ezik. Ortaokulun son iki yılını dayısının yanında okur. Çünkü oradaki okul daha iyidir. Lakin burada iyice yalnızlaşır.
Ve Sanal dünya kucak açar ona
Yalnızken, internette tanıştığı arkadaşı aracılığıyla emo olmaya karar verir. Emo arkadaşları ile az da olsa biraya da başlar. Neden onlarla görüşüyorsun diye sorduğumda “Onların içinde kendimi özel ve değerli hissediyorum Kendimi ifade edebiliyorum” der Pelin.
Pelin çölde kalmış bahar yağmurlarını özleyen biri gibi. Bir yerlere ait olmak istiyor. Bir yerlerde var olmaya çalışıyor…
Çözüm ne?
Çözümün anahtarı bu cümlede yatıyor. Çocuğunuz yanınızda kendini değerli hissediyor mu? Kendini değerli ve özel hissetmesi için bugüne kadar ne yaptınız? Rahat mı yanınızda? Ona kendini ifade etme hakkı tanıyor musunuz? Onu sadece anlamak için dinliyor musunuz? Yoksa bir şeyler anlatmak için mi? Sürekli kardeşleriyle ya da başkalarıyla kıyaslıyor musunuz? Yalnızlığını gideren bir dost olabiliyor musunuz? Eve girince kendinizi dünya işlerinden sıyırabiliyor ailenize ve onların sorunlarına odaklanabiliyor musunuz?
Bir anne neden sürekli tartışır kızıyla? Neden kıyaslar evlatlarını birbirleriyle? Deden düşman eder birbirlerine? Hem, siz ondan her şeyin en iyisini beklerken; anne olarak siz en mükemmel anne misiniz?
Daha iyi okula göndereyim daha rahat büyüsünler diye ailenizi parçalamayın. Kazancınız daha az olsun, ama çocuklarınızın yanında olun. Yalnızca yanında olmak da yetmez tabi. Hem yanında hem kalbinde olun çocuğunuzun. Bugün ona ayırmadığınız zamanın, ileride sorunlar yumağı olarak size döneceğinden şüpheniz olmasın
Sanal alem kapmadan çocuklarımıza sahip çıkalım…
Lütfen!
Yıldızların içini doldurun.

Berrin GÖNCÜ - PSİKOLOG