Kalp ve vicdan eğitilmeyince ne olur?

[EXPERCİ]

İstanbul Esenyurt’ta keserle öldürülen 55 yaşındaki babaannenin katili çarpraz sorguda suçunu itiraf etti. Dedektif filmlerinde olduğu gibi, katil ev efradından biri çıktı. Katil, babaannenin üniversite öğrencisi torunu!..
Nasıl bir halet-i ruhiye?

Çevrimiçi pozisyona geçelim mi?

Şimdi sizlerden dış gözlem konumundan iç gözlem konumuna geçmenizi rica ediyorum. Yani çevrimdışı pozisyondan çevrimiçi pozisyona geçin. Olayı dışarıdan kuş misali izleyip dinlemeyin. Duygularınızın tonunu yükseltin ve duygularınızla dinleyin:
“Bir toruna babaannesinin ölüm haberi geliyor. Torunun tepkisi şöyle oluyor “Onu zaten hiç sevmezdim. Öldüğüne de pek üzülmedim” Meğer babaanne torununu erkek arkadaşıyla parkta görmüş. Kız da, aileme söyler de başım belaya girer korkusuyla babaannesini katletmiş”
Dertliyim, dertleniyorum.
Neden mi?
Neden, diye kendime sorduğum için.
Berrak duyguların katledildiğini,
Ruhların çöplük yuvasına döndüğünü gördüğüm için dertiyim.
Eğitim kurumlarının verdiği içi boş eğitim için,
‘İnsan olma eğitimi’ verilmediği için,
“Eşref-i mahlukat” denen insan olma şerefine eremediğimiz için,
Kalp ve vicdanı değil, sadece aklı eğiten,
Annelerin ‘anne’
Babaların da ‘baba’ olamadığı aileler için…
Evet, o kız, bir zamanlar harikulade özelliklerle ailesine teslim edilmiş bir bebekti. Pırıl pırıl… Sonra saf bir çocuk… Sonraaaa ne oldu, berrak duygulara ne oldu da, böyle oldu? İşte arada film koptu…
Yar, derdime bir derman!
“Eskiden eğitimli tahsil görmüş bir insan olmanın ayrıcalığından bahsedilirdi. “Aaaaaa, maşallah okumuş insan farklı oluyor” cümleleri geçmişten bugüne yankılanıyor zihnimde. “Bu mu fark?, bu mu üniversite farkı ?” diye şimdi soruyorum kendime.
Tahsilat için tahsil!
Tahsilin iki manasını yazar sözlükler. Birinci manası (para) için toplama, alma. Diğer manası ise öğrenim… Sanırım artık bizler tahsilat gözlüğüyle eğitim alıyoruz. Dolayısıyla tahsil sadece tahsilata yarıyor. O kadar! (Ötesi yukarıda yazıyor)
Şimdi, bu olaydan hareketle bir sorgulama yapmak istiyorum. Toplumuzda, aileye saygısızlık, hürmetsizlik ve isyankar tavırlarda ciddi bir artış gözlemlemekteyim. Televizyon, gazeteler sürekli anlatıyor. Bu sürecin bu şekilde yaşanıyor olmasının nedenleri neler ve ne yapılabilir?
İlmelyakinden hakkalyakine yelken açmak
İlmin üç mertebesini bilirsiniz -İlmelyakîn, aynelyakîn ve hakkalyakîn… Hakkalyakin üçüncü mertebe, yetkinliklerin yaşar düzeye ulaşması, yani yaşayarak içine girerek bilme olarak tarif edilmekte. Esasında özümseme, sindirme, içselleştirme mertebesi de denebilir.
Örneğin ben Fenerbahçeliyim, ama ne kalecisinin adını bilirim, ne de oyuncularını… Bu ilmelyakin aşaması yani somut aşama…
Birbaşkasi Fenerbahçe maçlarını izler. Bu aynelyakin aşama…
Bir diğeri, Fenerbahçeyle ilgili çok şeyi bilir. Stadyuma gider, maçları izler. Maçın parası, trafik, umurumda olmaz. Tezahürat yapar, bağırır, çoşar. Gol atınca adeta ruhu şenlenir, kendimden geçerim; gol yiyince dünya başına yıkılır. İşte hakkalyakin mertebe. Ruh devreye girmiş, yani soyut aşama…
Anne baba olarak verdiğimiz eğitim hangi mertebede? Çocuğumuz gerçek manada hakikate ulaşabiliyor mu, hakikat gözlüğünü takabiliyor mu? Ulaşamıyorsa neden ulaşamıyor? Çocuğumuz birinci mertebeden (somut aşamadan), üçüncü mertebeye (soyut aşamaya) neden geçemiyor ?
Soyut değerler eğitimi verilmeli!
Sadece ilmelyakin mertebesinde, somut değerler çerçevesinde okunan tahsilin sonuçlarından travmatik bir örnek… Kız ailesine vereceği hesaptan korkuyor, korkuyla babaannesini ortadan kaldırıyor. Lakin, Yaratana vereceği hesaptan korkmuyor!
‘Sadece somut hedefler bizi nereye götürür?’,
‘Soyut hedefleri nasıl kazandırabiliriz?’ sorusunun cevabını haftaya bırakıyor ve diyorum ki;
Evladının aklını+ruhunu+kalbini eğitebilen ailelerden olabilme temennisiyle...

Berrin GÖNCÜ - PSİKOLOG