Son gece

[EXPERCİ]

Son gece



Büyük ümitlerle, hayallerle kurduğumuz evimizin cam kenarına oturmuş, gecenin karanlığına, denizdeki yakamozların muhteşemliğine hayran hayran dalmıştım. Gökyüzündeki yıldızların ayrı ayrı ama bir fezada buluşmalarını, dolunayın ihtişamı beni başka âlemlere götürmüştü. Bu gece... Farklıydı bu Gece... Bir dostum derdi hep, şu gecede ne sırlar vardır diye. Ben hayatımın en önemli kararını verirken yine geceye sığınmıştım. Gecenin mucizesine, gecenin gizemine ve gecenin sırlarına...
Sabaha kadar bir karar vermem lazımdı. Ya büyük umutlarla, sevinçlerle, hayallerle kurduğumuz lakin bir türlü yol bulup da yürütemediğimiz bu yuvaya veda edip yıllar önce beyaz gelinliklerle çıktığım baba evine geri dönecektim. Ya da ya da aşamadığım kendim ve sorunlarımla baş başa kalacaktım. Ama nasıl? Bu sorunları nasıl aşacaktık. Biz fark etmeden üzerimize dağ gibi yıkılan bu sıkıntılardan ne şekilde kurtulacaktık. Biz becerememiştik. Hem sadece biz miydik bu dünyada evliliğe nokta koyan.
Bu gece son gecem... Yuvam dediğim, lakin bundan sonra yabancı olan bu evdeki son gecem. Birden bir ses, bütün olumsuz düşünceleri, fikirleri susturan bir ses."Rabbinin hiç hoşlanmadığı helal hangisidir biliyor musun? Boşanmak helalidir."dedi.
Sen evli çiftlerin boşandıklarında Kâinatın ve içindekilerin titrediğini bilmiyor musun? Nasıl yaparsın bunu, Hangi hakla? Eğer beğenmediğin karakterde olan bir eşle evlendiysen niye yolun başında evlenmeyi seçtin? Madem evlendin, nedir sizi bu duruma getiren sebepler?
Siz yola başladığınızda, hani ilk tanıştığınızda gözlerine bakamamıştın hicaptan. Sonra o seni konuşmalarıyla sakinleştirmiş, heyecanını dindirmişti. Ne kadar anlayışlı biri dememiş miydin? Peki, şimdi anlayışsız mı diyorsun aynı yastığa baş koyduğun insana? Bir insan bu kadar değişir mi sence. Sen ona anlayışla yaklaştın mı peki? Onun dertleriyle gerçekten anlayıp dertleştin mi? Sorunlarınızı, konuşup birbirinizi dinleyerek mi çözdünüz? Yoksa her hatayı birbirinizin yüzüne vurup, birbirinize söz hakkı vermeden, dinlemeden yeni sorunlar mı ürettiniz. Siz aslında birbirinizi dinleyebilirdiniz. Bir deneseydiniz...
Nişanlıyken birbirinizi tanıdıkça sevginiz, muhabbetiniz, saygınız günden güne fazlalaştı. İkinizde iki cihanda hayat arkadaşınız olarak ideal kişiyi bulduğunuza emin olmuştunuz. Düğün günü geldiğinde ikinizin gözlerinin içi gülüyordu. Bu mutlu yuvayı ömür boyu sürdürmek için yeminler verdiniz. Hayatınızın en anlamlı” evet” ini dediniz.
Hani evlilik iki farklı karakterin birleşip daha güçlü bir karakterin ortaya çıktığı bir kavramdı sizin için. Ya saygınız... Yuvaları ayakta tutan güzel haslet olan saygınızı yitirdiniz mi? Siz birbirinizin kararlarına, zevklerine, duruşlarına saygı duymayı bilen bilinçli insanlardınız. Bir bütünün iki parçası olsanız da şahıs kalmayı becerebilenlerdendiniz. Tartışırken bile saygılı olmayı birbirinizi incitmeden ölçülü olmayı düstur edinirdiniz.