Phantasmagoria İnceleme;;;

[Cep Telefonu]

Şimdi oyunun konusuna bir göz atalım. Şahsen bir Ravenloft oynatıcısı olduğumdan sizi elimden geldiğince konunun içine sokmaya çalışacağım. Bundan sonrasını dikkatlice okumanızı tavsiye ederim.

Güzel ve şehvetli bir sabah. Kasabadaki meltem rüzgarı, yavaşça okşuyor tenleri kışkırtırcasına. Kasaba halkı da günün ağırması ile günlük işleri yapmaya koyulmuştu bile. Kasaba dışındaki eski ve büyük ev, büyük bir sabırsızlıkla yeni sahipleri ile tanışmayı bekliyordu usulca ve korkutucu görüntüsü ile. Ufak ve son model bir araba yaklaştı şehvetli evin yanına toprak yolu birbirine katarak. Evin sahipleri idi büyük ihtimal. Araba yavaşladı, yavaşladı... ta ki durana dek. Sonra içeriden altın sarısı saçları, deniz mavisi gözleri olan genç bir bayan ve koyu ve uzun saçlı, saçlarını arkadan toplamış, gayet yakışıklı bir genç çıktı. Daha yeni evlenmiş evin yeni sahipleriydi bunlar. Büyük bir mutlulukla eve girdiler onları bekleyen dehşetin farkında olmaksızın...

Korkunç evde geçirilen tehlikesiz bir geceden sonra yeni karı-koca, kahvaltılarını etmek için mutfaktaki yerlerini almışlardı bile. Fakat evin reisinin çok işi olmalı ki yarım yamalak edilen bir kahvaltı sonrası güzel karısını öpüp son hızı ile dışarı fırladı. Ardında bir çift yaşlı göz ile. Evde yalnız kalan karısı eve alışmak için küçük bir gezinti yapmaya karar verir. Küçük bir dolaşmadan sonra evde ufak tefek farklılıklar görür. Fakat dediğim gibi sadece görmekle yetinir. Farketmez.

Evde geçen birkaç gün içinde ev marifetlerini göstermeye başlamıştır bile. Bebek ağlamaları, değişen resimler, çığlıklar. Genç kız kafayı üşütmek üzeredir. Beynindeki soru işaretleri, içindeki korku ile bir olup onu uçuruma sürüklüyor sanki. Kocasının ona olan tavırlarının olumsuz yönde etkilenmesi de, evin marifetlerinden sadece biri. Kahretsin, ne biçim bir yer burası! Artık kadının kafasında tek birşey vardır. Bu kahrolası evden bir an önce kurtulmak. Fakat bu o kadar kolay değildir. Kocası, evdeki kötü ruh tarafından ele geçirilmiştir. Tabii o bunu bilmiyor. O sadece kocasını da alıp bu kahrolası, pislik yerden gitmek istiyor. Sonradan bunu öğrenmesi, onu dehşet dolu ve karanlık bir maceraya sürüklüyor.

Genç kızın evde yaptığı araştırmalar ve kocasını geri getirme çabası, evdeki kötü ruhun tepesinin atmasına neden oluyor ki bu da dolayısıyla kocasının ölümü ile sonuçlanıyor. Kahretsin bu da ne? Kocasının kanlı cesedini elinde tutan büyük, dehşet verici ve pis bir yaratık. İblis. Ateşin oğlu. Lucifer. Nasıl çağırırsanız çağırın.Ben şeytan diye çağırıyorum. Bütün ihtişamı ile duruyor genç kızın önünde. Genç kızın korkusu benliğini ele geçiriyor bir süre. Kocasının ölüsü, yaratığın ölüm saçan gözleri, kan kokan nefesi, dondurup bırakıyor onu adeta. Fakat olan oldu. Onu geri nasıl göndereceğini biliyor. Kendi benliği ve iradesi korkularından daha güçlü genç kızın. Hemen bodrum katına kaçıyor evin. Tabii ki şeytan da peşinden ortalığı yakıp yıkarak. Nefes nefese koşuyor bodrumun karanlık tünellerinde genç kız. Geriye bakmak istiyor, fakat arkadan gelen bağırışlar ve şeytanın pis çığlıkları engelliyor bunu.



Karanlık tünellerdeki uzun bir kovalamacadan sonra genç kız geniş bir odaya geliyor. Korkunç bir biçimde dekore edilmiş, içeri çok az güneş ışığı vuran, hafif karanlık bir oda. Odanın tam ortasında duran Altar, ve ardında duran kitap, şeytanın sonu olacak belki de kim bilir. Kapıyı kitledikten sonra büyük bir heyecanla ileri atılıyor genç kız. Elindekileri koyuyor teker teker Altar’ın üstüne. Bu arada iblis kapıda, kırmak üzere çürümüş eski kapıyı. Biraz daha çabuk hareket etmeye başlıyor genç kızın elleri. En son kendi kanını da döktükten sonra kitaptaki büyülü kelimeleri okumaya başlıyor yarım yamalak. Kapı kırılıyor, kahretsin, şeytan içeride. Genç kız ölümün soğuk nefesini ensesinde hissediyordu ki kitaptaki kutsal sözler bitti. Ve büyük bir gürültü ile geldiği yere geri döndü kötülükler prensi. Bir daha gelmemek üzere. Öğreniyorsunuz...

Oyunun konusu işte böyle sevgili okurlarım. Yine güzel bir konu ama eminim oyunu oynadığınız zaman daha da zevk alacaksınız. Fakat yine size aynı tavsiyede bulunacağım. Oynadığınız ortama çok dikkat edin. Bu oyun için benim size önerdiğim ortamı bir okuyun. Karanlık, zifiri karanlık bir oda. Odayı aydınlatan ışık sadece ufak bir mum, tepede sallanan ve yarım yanan bir avize ve bilgisayarın ekranı olmalı. Aynı zamanda pencerenizin panjuru kapalı olmalı ve aradan hafif ışık sızmalı içeri. İşte böyle bir ortamda gerçekten korkuyu içinizde hissedebilirsiniz oyunu oynarken.

Oyunun grafiklere bir göz atalım şimdi de. Oyun, genel olarak movie üzerine kurulu. Her hangi bir grafiksel etken yok oyunda. Gerçekten çekilmiş bir kadını ve gerçekten çekilmiş bir ortamda oynuyorsunuz. Bu arada unutmadan söyleyeyim, oyunda zavallı ezik genç kızı oynuyorsunuz. (O zavallı ezik şeytanı içeri postalıyor, o ayrı mesele!!) Neyse oyunun ortamı çok sağlam, gerçekten çok sağlam. Bayağı bir eğleniyorsunuz oynarken. Ve korkuyorsunuz tabii...

Oyunun kritiklerine gelelim. Oyunun puzzlelar bazen acaip zorlaşıyor. Tabii bu da sıkıyor insanı. Neyse, sonracıma birtakım saçmalıklar var. Ama bunu oyunun amatörlüğüne veriyoruz ve Phantasmagoria serisinin ilki olduğu için görmezden geliyoruz.(Zaten 2 tane var ya neyse). Phantasmagoria’nın 2. bölümü The Puzzle of Flesh, ilkine nazaran çok daha iyi ve çok daha pis sahneler içeriyor. Horrordan çok mide bulandırıcı bir oyuna dönmüş. Ama Puzzle of Flesh, tam anlamı ile muhteşem olmuş. Oyunun ikinci bölümünün tanıtımını ve iki bölümüm karşılaştırılmasını daha sonraki yazılarımda yapacağım. Bunun dışında Phantasmogoria’nın en sevdiğim yani, gothic horror adventure tipi olması.