Sensiz kalan bu şehri yakmayı çok istedim.

[immortal123456]

Sensiz kalan bu şehri yakmayı çok istedim.
Mavi bir aleve dönÜştÜ gözlerin.
Tutuşturmak istedim,
Beni böyle bırakıp gittigin bu sehri.
Ama yakamadım,
çÜnki gözlerin engelim oldu.
Bana bakıyordun...

Yakamadım işte ne diyeyim sen olmayınca yanımda.
Yakmak Üzereydimki bu şehri,
Hatıralar gene engelim oldu..

Sensiz kalan bu şehri yakmayı çok istemiştim.
Olmadı...
Sen tuttun elimi ateşlemeye gÜcÜm yetmedi,
Hatıralarımız var dedin, bırak yakma şehri.
Yaşayanlara acıdıgımız için degil;
Anılar yıpranırda aşkımız kalmaz diye yakma dedin yakmadım.
Sadece sen ÜzÜlme diye,
ANKARA`yı yakmıyorum işte....

[gülgüzeli]

Merhaba her şey bir merhaba kelimesiyle başladı hayatıma girişiyle her şey değişti beni ona yaklaştıran neydi?belki bir gülüşü beklide sahte insanlarda olmayan yüreği içimde sönen o ateşi nasıl yaktı bir anda anlayamadım şimdi yüreğimde bir sevinç gözlerimde yaş ardan uzun yıllar geçti ben ilk defa sevinçten ağlıyorum hıçkırarak ben sevgilerin bu kadar kısa zamanda kurulacağına inanmazdım o karsıma çıkıncaya kadar ey yüreğini sevdiğim yarim bir gün gelir beni sensizliğe atma söndürme içimdeki ateşini yaşatmalıyız içimizdeki sevgiyi ben bu yola baş koydum sende istersen büyütürüz bu sevgimizi………GÖZYAŞIMIN ARDINDA…SUZANDAN SEVGİLER

[ÇokromanTİKİm]

ankara kalsın yerinde içindekileri yakma yeterki ...

[kArDeLeN_8]

bizde ankaradayız... hem bize yazık olur hemde aşklardan arta kalan yıkıntılara...

güzel bi yazı sağol...